فــروشــگاه
فــروشــگاه
سورنجان یا گل حضرتی یا گل حسرت از گیاهان دارویی و بومی منطقه اوراسیاست. این گیاه به شدت سمی است و با پیشرفت علم، استفاده از فراورده های این گیاه کمتر شده است. با این حال از آن جایی که تسکین دهنده بسیار قوی برای تب مالت و دردهای ناشی از نقرس است با مشاوره پزشک می توان از آن استفاده کرد. سورنجان حاوی مقادیر بسیار زیادی کلشیسین است که امروزه از این ماده برای درمان نقرس استفاده می شود از همین رو تمام داروهای نقرس مشتقات گیاه سورنجان است.
سورنجان بسیار شبیه به گل زعفران است از همین رو به آن زعفران پاییزه نیز می گویند. این گیاه سمی که از خانواده سوسن است به ارتفاع 40 سانتی متر دارای برگ های پهن اما سرنیزه ای و شبیه به برگ های گل لاله است. این گیاه در فصل بهار میوه می دهد. گل های این گیاه صورتی و بنفش هستند و در فصل پاییز می رویند.
گیاه سورنجان بسیار تلخ مزه است و در صورت مصرف خوراکی، خارش گلو از عوارض شدید آن است. اما میوه و گل آن را در تابستان خشک می گنند تا به مصارف دارویی برسانند. در گذشته این گیاه برای درمان تومورهای پوستی، پسوریازیس، التهاب همراه با نکروز عروق، التهاب تاندون و نیام آن ، التهابات مجاری گوارشی، لوسمی حاد و مزمن، آلودگی به شپش، آسم، استسقاء و روماتیسم استفاده می گردید.
همچنین از سورنجان همراه با صبر زرد برای درمان سیاتیک استفاده می کردند. بوییدن گل سورنجان باز کننده مویرگ های بسته شده مغز است همچنین باعث باز شدن مجرای بینی شده و سردردهای سرد را تسکین می‌دهد. مصرف سورنجان سفید، در درمان زخم های کهنه بسیار مؤثر است . گیاه سورنجان دارای طبع گرم و خشک است و مصرف آن به صورت ضماد برای درمان نقرس تحت نظر پزشگ بلامانع است.
از گیاه سورنجان سفید به صورت برگهای تازه یا عصاره یا روغن می توان استفاده کرد. جهت درمان نقرس باید به روش تنتور دانه عمل کرد. بدین صورت که 15 تا 60 قطره در روز (که تدریجاً افزایش می یابد) را سه بار در روز مصرف کرد. به محض از بین رفتن حالت بحرانی از مصرف دارو خودداری گردد.
نکته:
| وزن | نامعلوم |
|---|
نقد و بررسی‌ها
هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.