چای سبز ایرانی

توضیحات

چای سبز از همان گیاهی است که چای سیاه بدست می آید. از نظر علمی با عنوان Camellia sinensis شناخته می شود. در حقیقت همان چای است اما به شیوه ی متفاوتی پرورش داده می شود. چای سیاه با ترش شدن برگ های چای بدست می آید. این ترش شدن رنگ و مزه آن را تغییر می دهد در حالی که سطح کافئین و تانین آن را بالا می برد. از طرف دیگر در مورد چای سبز برگ ها خشک می شوند یا کمی بخار داده می شوند اما ترش نمی شوند. همین امر باعث سبز شدن آن در زمان جوشاندن می شود.

این گیاه انواع مختلفی همچون چینی و ژاپنی دارد. این جوشانده‌ پر خاصیت که ریشه در کشور چین دارد هزاران سال است در سرتاسر قاره‌ آسیا به عنوان یک دارو به کار می رود. دلیل اصلی این استقبال، آشنایی مردم دیگر کشورها با خواص درمانی این نوع نوشیدنی است.

خواص:

نوشیدن چای سبز را عاملی برای جلوگیری از ابتلا به سرطان می دانند. چرا که میزان آنتی اکسیدان‌های موجود در آن ۱۰۰ برابر تأثیرگذارتر از ویتامین C و ۲۵ برابر تأثیرگذارتر از ویتامین E است

با مصرف چای سبز کلسترول خون به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. به این ترتیب می توان با نوشیدن چای سبز میزان کلسترول خون، یکی از شاخص های مهم ابتلا به بیماری های قلبی، را کاهش داد. نوشیدن روزانه حداقل ۳ فنجان چای سبز به بیماران قلبی توصیه می شود.

چای سبز ایرانی را به عنوان داروی ضد پیری (Anti – Aging) می شناسند. دلیل اصلی آن وجود میزان قابل توجهی آنتی‌ اکسیدان به ویژه آنتی اکسیدان‌ های مؤثر در حفظ شادابی و جوانی موجود در چای سبز است. آنتی اکسیدان ها یکی از شاخص ترین عوامل برای حفظ سلامتی و شادابی سلول های بدن، با به تعویق انداختن شروع روند پیری سلول‌ها هستند.

مضرات:

مصرف بیش از حد کافئین که در چای سبز و بعضی از عصاره های آن وجود دارد. در بعضی از افراد باعث علائمی مانند عصبانیت، بیخوابی و بیقراری می شود. افرادی که دارای بیماری فشار چشم هستند نباید استفاده کنند و افرادی که میگرن دارند میزان مصرف کمی باید داشته باشند. به خاطر داشتن کافئین، جلوگیری از جذب مواد معدنی مخصوصاً آهن می کند. خانم‌های باردار، شیرده و افرادی که ناراحتی اعصاب دارند و آن هایی که ضربان قلبشان نامنظم است، بهتر است در مصرف آن زیاده روی نکنند. مصرف این چای همچون چای سیاه به همراه غذا جذب روی، آهن و کلسیم را کاهش می دهد. زیاده روی در مصرف این چای می تواند باعث دفع زیاد آب از بدن و خشکی مدفوع و یبوست شود.

شرایط نگهداری:

چای سبز ماده ای است که حداقل فرآوری روی آن انجام شده است و به همین دلیل برگ های خشک شده، مانند هر ماده آلی دیگری در معرض تجزیه آنزیمی قرار دارند.

به عنوان نمونه، برگ های این گیاه حتی پس از تولید هم می توانند با اکسیژن هوا ترکیب شود که در نهایت موجب تلخ شدن و خراب شدن چای می شود. این گیاه بیش از هر نوع چای دیگری مستعد این نوع واکنش هاست، بنابراین بهتر است به درستی نگه داری شود.

بهترین روش برای نگهداری، ریختن آن در ظرفی مات و تاریک و قرار دادن آن در محیطی سرد و خشک است. توصیه ما به شما این است که ظرف محتوی چای سبز را در یخچال قرار دهید.

نکته دیگری که باید به خاطر بسپارید این است که، تغییر دما موجب خرابی و تلخی چایتان می شود. بنابراین اگر یخچال را برای نگهداری از چای انتخاب کردید، دیگر نمی توانید آن را به مدت طولانی در محلی دیگر نگهداری کنید و این انتخاب باید دائمی باشد.

همچنین نباید مانند دمنوش های دیگر بر روی حرارت مستقیم جوش آورده شود. چون در اینصورت خواص خود را از دست داده و بسیار تلخ و بدمزه می شود. از دم کردن آن در قوری استیل اکیداً خودداری شود. زیرا به خاطر مقدار قابل توجهی تانن با آهن قوری استیل رسوب می دهد.

زمان مناسب نوشیدن:

بهترین زمان برای نوشیدن به منظور کاهش وزن، 2 ساعت پس از صرف غذا در وعده های غذایی است. به این ترتیب شما علاوه بر آنکه از خواص درمانی چای برای کاهش وزن بهره می برید.

خللی در میزان جذب آهن به وجود نمی آورید؛ زیرا همانند چای سیاه موجب کاهش جذب آهن موجود در غذا می شود. باید توجه داشته باشید نوشیدن 3 تا 4 لیوان در طول روز می تواند به کاهش وزن شما کمک کند.

این تصور که نوشیدن در دفعات زیاد می تواند میزان کالری سوزی در بدن را افزایش دهد، ایده اشتباهی است. زیرا با نوشیدن بیش از حد در طول روز، بدن علاوه بر آنکه با مشکل تحریک پذیری پایانه های عصبی روبه رو می شود.

با اختلال دفع آب و الکترولیت های بدن مواجه می شود. به این ترتیب همانطور که باید در نوشیدن چای معمولی پرهیزهای لازم را رعایت کنید توصیه شده که در نوشیدن چای سبز نیز افراط نکنید.